เห็นด้วยกับบทความข้างต้น ซึ่งได้กล่าวว่า การประยุกต์ใช้เครือข่ายสังคมคอมพิวเตอร์เพื่อการเรียนการสอน เพื่อใช้ในการพัฒนาการเรียนรู้ร่วมกันระหว่างผู้สอน ผู้เรียน ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อทั้งผู้สอนและผู้เรียนในการสื่อสารภายใต้ระบบอินเทอร์เน็ตที่ไม่ต้องมีค่าใช้จ่ายใดๆ ในการจัดหาเครื่องคอมพิวเตอร์แม่ข่ายและระบบโปรแกรม อีกทั้งเป็นการประหยัดในแง่ของการลดใช้กระดาษซึ่งเป็นการลดปัญหาโลกร้อนไปด้วย นอกจากนั้น ผู้สอน ผู้เรียน ผู้บริหาร สามารถตรวจสอบวิธีการสอน วิธีการเรียน วิธีการให้ความรู้ วิธีการหาความรู้ วิธีพัฒนาการเรียนรู้ร่วมกันผ่านระบบเครือข่ายสังคมคอมพิวเตอร์อันจะเกิดการพัฒนาด้านการศึกษาอย่างยั่งยืน
ซึ่งมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ดังนี้
ข้อดี
- สะดวกและง่ายในเรื่องของการส่งการบ้าน
- ตรงกับสาขาที่เรียน คือได้ใช้เทคโนโลยีในการเรียน การสอน
- ไม่จำเป็นต้องมานั่งเรียนในห้อง คล้ายๆกับการเรียนแบบอีเลินนิ่ง
- ได้ฝึกความเป็นระเบียบแล้วก็ความตรงต่อเวลาในการส่งงาน
- ได้ศึกษาด้วยตนเอง
- ผู้สอนที่ยังไม่มีความพร้อมในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศอาจจะมีความรู้สึกว่าเป็นระบบที่ไม่ดี
- รายวิชาบางรายวิชาอาจจะไม่สามารถประยุกต์ใช้ได้อย่างเต็มที่เนื่องจากบริบทของเนื้อหารายวิชานั้นๆ
- ผู้ใช้งานทั้งผู้สอนและผู้เรียนอาจจะมีปัญหาเกี่ยวกับการจัดหาเครื่องมือในการใช้งาน คือ เครื่องคอมพิวเตอร์และระบบอินเทอร์เน็ต
- บางคนอาจจะไม่ชอบ เพราะชอบให้อาจารย์สอนสดๆ ดีกว่าจะให้สอนผ่านสื่อ
- บางคนอาจไม่พร้อมกับการเรียนการสอนแบบนี้
2. ให้เข้าไปอ่านแผนแม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ฉบับที่ 2) ของประเทศไทย พ.ศ. 2552-2556 อ่านเสร็จใหเขียนโครงการ
โครงการกระจาย ICT สู่ชุมชน
สำหรับประชาชนทั่วไปพบว่ามีการใช้ ICT ในระดับต่ำและการกระจายไม่ทั่วถึง ดิฉันจึงอยากจัดโครงการนี้เพื่อให้ประชาชนในชุมชนได้เข้าถึงข้อมูลข่าวสารต่างๆผ่านเทคโนโลยี เพื่อจะได้ทันต่อโลก ทันต่อเหตุการณ์ แล้วทำให้คนในชุมชนมีความรู้ ความเข้าใจมากยิ่งขึ้น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น